İKRARIN HÜKME ESAS ALINMAMASI YAKLAŞIMI

 

ikrarın hükme esas alınmaması yönündeki yaklaşıma şu itirazları yöneltmek mümkündür:

i.Deliller sınıflandırılsa, suçun sübutu konusunda en belirleyici nitelikteki delil ikrardır.

ii. İkrar geçmişten bugüne en önemli delildir.

iii.İkrarın, yanıltma, korkutma, aldatma gibi nedenlerle alınmış olması yönündeki yaklaşım; hayatın olağan akışına aykırıdır. İstisnai ve konusu suç teşkil eden eylemler nedeniyle ikrarın hükme esas alınmaması, hukuki bir kaostur.

iv.İkrarın hükme esas alınmaması yaklaşımını ortaya atan ve savunan uygulama dışı yazarlardır.

v. İkrarın hükme esas alınmaması yaklaşımı, suç örgütlerinin, hukuk dışı sistem ve yaklaşımların esaslı şekilde savunduğu yaklaşımdır.

vi. Deliller derecelendirilse en yukarıda yer alacak olan ikrarın hükme esas alınmaması yaklaşımı benimsendiğinde parmak izi, tanık beyanı gibi diğer doğrudan ve dolaylı deliller daha tartışmalı hale gelecektir.

vii. İkrarın hükme esas alınmaması yaklaşımı, bir takım ceza muhakemesi kurum ve kavramlarını hatalı değerlendirmek suretiyle ortaya atılmış bir yaklaşım olup, bu değerlendirmede suçların niteliği hiçbir zaman dikkate alınmamıştır.

viii. İkrarın hükme esas alınmaması yaklaşımında hiçbir şekilde ihlal edilen hakların niteliği dikkate alınmamıştır.

ix. İkrarın hükme esas alınmaması yaklaşımı, ceza siyasetini dikkate almaz. Klasik doktrine yaklaşan Türk hukuk sisteminde bu yaklaşımın dışında pek çok suçun cezasız kalmasına ve sonuç olarak suçun yaygınlaştığı bir topluma neden olur.